Kinderen kunnen zichzelf helen van pijnlijke gebeurtenissen. Mensen worden geboren met het vermogen verlies, angst, verwarring en frustratie boven te komen. Het herstelproces vindt plaats dor middel van huilen, tekeergaan, trillen, praten, spelen en lachen. Jonge kinderen zijn niet altijd in staat om uit te drukken waarom ze huilen. Echter, het is niet altijd nodig dat je weet waarom je kind huilt. Huilen werkt helend, of je de redenen ervoor kunt benoemen of niet. Wanneer je kind huilt, kun je het bijvoorbeeld helpen door te zeggen: Toe maar, huil maar! Je kunt de pijn van je kind erkennen door te zeggen: Je voelt je op dit moment heel verdrietig hè? Maar als je liever niets zegt, is dat ook goed. Het enige dat je kind op dit moment wil, is aandacht en liefde.
Als mens zijn we geneigd het huilen op te willen lossen. Het idee dat je huilen koste wat het kost moet zien te stoppen, is in onze cultuur zo wijdverbreid, dat sommige kinderen al vroeg geleerd hebben om hun huilen te onderdrukken.
We denken al gauw dat het kind zich beter voelt, als het stopt met huilen. We geven baby’s een speen, wiegen en schudden erop los, allemaal om het huilen op te laten houden. Het resultaat is dat kinderen op latere leeftijd onderdrukkingsmethoden hebben ontwikkeld om te zorgen dat ze niet gaan huilen. Een algemene manier waarop kinderen zichzelf ervan weerhouden hun gevoelens te laten gaan, is iets in hun mond stoppen en er langdurig op zuigen, zoals een speen of duim. Sommige kinderen nemen hun toevlucht in eten, vooral als ze vaak gevoed werden als reactie op hun huilen als baby. Een ander veel voorkomend onderdrukkingsmechanisme is een lievelingsdekentje of speelgoedje dat ze dicht tegen zich aanhouden wanneer ze van streek zijn, maar zich niet veilig genoeg voelen op volop te huilen.
Kortom, geef je kind de kans om zijn of haar pijnlijke gevoelens volledig te uiten. Kinderen ontwikkelen zich optimaal, als er niet alleen aandacht wordt gegeven aan hun positieve gevoelens, maar zij ook hun spontane uitgingen van pijn, ongemak, frustratie, verontwaardiging of angst kunnen uiten. Wanneer pijnlijke emoties eenmaal op een onschuldige manier zijn geuit, zorgt dit ervoor dat kinderen prettige emoties kunnen gaan ervaren: de liefde, het geluk en het zelfvertrouwen die we hen toewensen.